Gespecialiseerd loopadvies in onze winkel in Lier
Logosmall

OHM Trail 50 Km in Aywaille

  • Geplaatst op
  • Door Geert Baetens
  • 0
OHM Trail 50 Km in Aywaille

Go OHM or go home! Da's de slogan van de OHM Trail in Aywaille. volgens hen de "hardest trail in Belgium". Of dat klopt weet ik niet, maar de 13de editie kon alvast tellen!

OHM TRAIL

  • Aywaille
  • 50 kilometer gelopen met 2400 HM
  • Andere afstanden van dit trailevenement: 10, 20 en 35 kilometer
  • Accomodaties ter plaatse:
    • Douches
    • Parking
    • Afpeiling
  • Inschrijvingsgeld was 22€ voorinschrijving en zijn geld waard.
  • De weersomstandigheden waren warm met 25°C.

 

Mijn ervaringen met deze OHM Trail.

Deze trailrun zou de lakmoesproef worden in mijn voorbereiding op de Mont Blanc Marathon 90 KM van 29 juni. Aangezien mijn vorige test op de Trail du Ballon d’Alsace in de Vogezen dik was tegengevallen met een DNF, moest het vandaag wel beter gaan. Kwestie van het vertrouwen te behouden. Niets werd aan het toeval overgelaten; Leppin Carbo Load de dagen voor de wedstrijd, voldoende rusten, …

De organisatie is solide en ik had hier vorig jaar de OHM Trail 35 KM gelopen. Ik kende dus de weg en kon al snel mijn startnummer en GPS-Tracker oppikken. Die GPS-Tracker zorgt voor live resultaten onderweg en ook dat je niet kan “foefelen” onderweg door een stukje af te snijden. Er was de voorbije dagen veel regen gevallen en bij de briefing werden we verwittigd dat er stukjes vettig en glad waren. Met enkele minuten vertraging werd het startschot gegeven en zette de groep van 250 trailrunners zich op weg voor een avontuur van 50 KM.

De eerste kilometers verliepen voorspoedig en de temperatuur in de bossen was nog best ok. De steile beklimmingen volgden zich snel op en werden gevolgd door technische afdalingen. Bergpadjes waren omgetoverd tot stromende beekjes wat het afdalen bemoeilijkte. Ik lette goed op mijn voeding en dronk regelmatig mijn Maurten Drink Mix om zeker niet zonder benzine te vallen. De bevoorradingen waren compleet, maar bij de eerste twee beperkte ik me tot het aanvullen van water en het bevochtigen van mijn sponsje. Dat sponsje onder mijn petje helpt me om mijn hoofd koel te houden en werkt fantastisch.

Na een tijdje voegden we ons bij de kortere afstanden van de 20 en de 35 Km en werd het wel drukker onderweg. Toch konden we overal vlot lopen. Enkel aan de Ninglispo rivier, een lange afdaling langs en door dit pittoreske riviertje verliep wat moeilijker omdat we hier veel wandelaars kruisten die op weg naar boven waren terwijl naar beneden liepen. Wie de Ninglispo kent weet dat er amper ruimte is om te kruisen. Ondertussen steeg de temperatuur en de beklimmingen bleven maar komen. Rustig blijven was de boodschap want ik wilde persé aankomen. Mijn Leki trailrunningstokken kwamen goed van pas. Na veertig kilometer besefte ik dat ik nog niet halfweg mijn Mont Blanc Marathon was en het vat was al af. De adductoren begonnen te protesteren en deden pijn, net zoals de kleine teen van mijn linkervoet die al weken zeurt. Kilometer na kilometer loop en stap ik verder. Ik neem mijn tijd en forceer niks want het venijn zit in de staart. Een afdaling gevolgd door een hele steile beklimming op 2 kilomeer van de aankomst. De verleiding om dit kleine lusje over te slaan is groot, maar daar worden we niet sterker van … Doorbijten en de meet komt in zicht. Na 7 uur lopen ben ik blij en opgelucht dat ik er ben. The hardest trail in Belgium, het kan wel kloppen. De aangeboden pasta met kippebout smaakten alvast. Nu goed rusten en herstellen van de gedane inspanning.

 

Materiaalkeuze voor deze trail:

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden