Gespecialiseerd loopadvies in onze winkel in Lier
Logosmall

St.-Pietersbeartrail in Maastricht

  • Geplaatst op
  • Door Geert Baetens
  • 0
St.-Pietersbeartrail in Maastricht

St.-Pietersbeartrail in Maastricht gelopen

Vorige week heb ik een lange duurloop gelopen langsheen de Netedijken richting Duffel en Berlaar. En omdat het niet altijd hetzelfde parcours kan zijn, trok ik zondag 17 september richting Nederland. Meer bepaald richting Maastricht voor een nieuwe trailrunning wedstrijd. 32 km stonden op het programma met start en aankomst aan de ENCI mergelgroeve. De eerste drie kilometers verliepen doorheen de groeve, die er nat bijlag na de overvloedige regen van de afgelopen dagen. Een witte smurrie bedekte al snel mijn loopschoenen en compressie sokken. Het parcours is een pittig maar schitterend on-Nederlands parcours over de Sint Pietersberg en door het Jeker- en Maasdal, over zowel Nederlands grondgebied als over Vlaams en Waals gebied. En natuurlijk de unieke passage door de daadwerkelijke groeve van de ENCI moet je een keer meemaken. Niet alleen veel single trails maar ook prachtige uitzichten en af en toe wat handen en voeten werk. De doortocht langs het fort van Eben Emael was wel de moeite. Lopen langs de overgebleven bunkers waar de kanonnen nog naar de vijand keken. We liepen langs de mergelgrotten die er overal waren. Ook de passage langsheen enkele Limburgse wijndomeinen met hun bijhorende "chateau" viel wel in de smaak. Boven op de mergelrotsen had ik een schitterend uitzicht tot ver in het hinterland. Het land van Herve, de Voerstreek en de streek van Olne was duidelijk herkenbaar. 

Technisch gezien viel het parcours allemaal wel mee, afgezien van het feit dat ik enkel maandag gelopen had en de rest van de week met een verkoudheid extra rustdagen had genomen. Dat maakte deze trail toch pittiger dan ik normaal zou merken. 

Na een kilometer of 16 kreeg ik weer meer last van mijn lies, iets dat me de laatste tijd wel meer bezig houd. Mijn looptempo ging snel naar beneden en de eerste lopers begonnen mij al in te halen. Af en toe moest ik zelfs een stukje stappen en de pijn werd steeds heviger. Al lopend/wandelend tot aan de laatste bevoorrading gesukkeld op kilometer 26 en daar aan de mensen gevraagd hoe ik het snelste terug naar de start kon geraken. "Geen probleem" vertelde ze me, "Daar aan de schoorsteen is het en alle wegen leiden naar daar. Je kan niet missen." Ik probeerde me op de schoorsteen te oriënteren, maar al snel zag ik door de bomen de schouw niet meer staan... Zo moest ik toch nog een heel stuk van het parcours afstappen in plaats van te lopen. 

Ik onthoud vooral de prachtige streek van de Maaskant en een gevarieerd parcours waarbij de organisatie de mooiste plekjes van de streek heeft verbonden tot een trailrunning parcours van meer dan 30 km en 800 hoogtemeters.

Voor deze trail liep ik op mijn Hoka One One Speedgoat 2 loopschoenen, Stance loopsokken, Compressport compressiesokken, Salomon backpack, Stryd loopsensor met Polar V800 hartslagmeter en Gore Running loopkledij. Drankleverancier was Leppin.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden